అంధుల అంధకార లోకాన్ని,
తెలుగు కవుల ఊహకు అందని చీకటిని,
ఏమని వర్ణించను?
వెన్నెల పుట్టినిల్లు చీకటి,
తారల ట్రంక్కుపెట్టె చీకటి,
చీకటి వెళుతూంది పగలు, చంద్రుని చేతబట్టి.
చీకటి లేకపోతే వేకువకి విలువ లేదు,
చీకటి లేకపోతే వెలుగు ఇంటికి తెరిగి వెళ్ళదు.
చీకటి లేకపోతే చిగురాకులకు నిదుర లేదు,
చీకటి లేకపోతే ఈ లొకానికే మధురం లేదు.
ముద్దుల మేఘాల పొతిల్లు చీకటి,
హద్దులు లేని అనంద సాగరం చీకటి.
కలల నదిలో వదిలే నిదురసడి చీకటి,
అలల మదిలో అలజడినాపి సేదతీర్చే సాయంత్రం చీకటి.
అలుపే తెలిసిన రాత్రి లోకాన రారాజు చీకటి,
సకల విశ్వాన్నే ఒడిలో దాచిన కమ్మని అమ్మ చీకటి.
వెలుగుకు ప్రియ నేస్తం
చిరకాలం మనకోసం
చీకటి......................
--------------రాగ(రొహిత్)
